Aztekowie tak jak Ateńczycy i Rzymianie z dumą identyfikowali się ze swoją stolicą. Mieli wszystkie podstawy do tego, żeby czuć się dumnie. Ci pracowici ludzie zaczęli tworzyć stolicę na błotnistych terenach, gdzie było parę chatek ze słomy i gliny, a stworzyli jedno z piękniejszych miast świata, które odwiedzali królowie i inni znani ludzie z dalekich stron.
Przed przybyciem Hiszpanów to jest przed 1519 r. miasto-wyspa zajmowało terytorium 10 km kwadratowych i liczyło ponad 300 000 mieszkańców.
Za środek transportu i komunikacji służyły łódki typu kanoe. Ci którzy mogli porównać Rzym czy Konstantynopol, byli zachwyceni tutejszą wygodą, organizacją, porządkiem i pięknem. Na początku Aztekowie sprzedawali ryby i ptaki w zamian za kamień i drzewo. Budowle wznoszono na palach, a także wykorzystywano kamienie z wulkanów, które były miękkie i świetnie nadawały się do modelowania.
Ogromne targowiska posiadały własnych sędziów, którzy rozstrzygali wszelkie sprawy sporne związane z handlem.