Prześledźmy dwa dialogi:

Ewa: Jak myślisz, czy wyzdrowieję?
Adam: Myślę, że tak.
Ewa: Dziękuję, miło to słyszeć.

Ewa: Jak myślisz, czy wyzdrowieję?
Adam: Myślę, że tak.
Ewa: A skąd Ty możesz to wiedzieć?

Pierwszy dialog jest przykładem prostej i otwartej rozmowy, pozbawionej podstępu i zmiany ról. W dialogu drugim Ewa zmienia swoją rolę, a pierwsze zdanie jest tylko pretekstem do zadania pytania: a skąd Ty możesz to wiedzieć?

Rozróżniamy wiele podobnych gier słownych, które możemy nazwać: "tak, ale", "nareszcie cię dorwałam", "patrz co ze mnie zrobiłeś", "gdyby nie Ty to". Prowadzenie gier w rozmowie jest tak powszechne, że wydaje się, że życie bez gier jest niemożliwe. Głównym ich celem jest uniknięcie zbliżenia i zwiększenie poczucia własnej wartości. Na prowadzonych w rozmowie grach tracą oboje partnerzy. Uwalnianie się od prowadzenia gier najlepiej rozpocząć od siebie samego. Rezultatem takiego postępowania będzie wzrost przychylności partnera.